PROGRAM NAUCZANIA KONFERENCJE PUBLIKACJE
O WOLNYM UNIWERSYTECIE WARSZAWY
Newsletter

  email:
  

2009-11-17
PIERRE BOURDIEU - DYSTYNKCJA

Pierre Bourdieu, Distinction: Social Critique of the Judgement of Taste, 1984

Czytanki dla robotników sztuki to cykl seminariów w ramach Wolnego Uniwersytetu Warszawy 2009. Nawiązujemy do tradycji otwartych uniwersytetów, artystycznych grup samokształceniowych i wolnej edukacji: LINK

Dystynkcja Pierre’a Bourdieu jest jedną z najważniejszych książek socjologicznych XX wieku. Bourdieu realizuje w niej gigantyczny, empiryczny projekt badawczy, który sam określa mianem „społecznej krytyki władzy sądzenia”. Co to znaczy mieć gust, czym jest gust prawomocny, co to jest sztuka wysoka, jakie są społeczne i polityczne stawki tego, co pozornie jawi się jako dziedzina wolnego ducha? To główne pytania, z którymi mierzy się socjolog. Bourdieu jest przywiązany do demaskacyjnej funkcji socjologii. Nie wystarczy opisać reguły tego, co robią ludzie, trzeba odsłonić sens tego, co robią, sens który pozostaje przed nimi samymi ukryty.

W drugiej części czytanek Marek Sobczyk przestawi elementy swojego projektu teoretyczno-artystycznego: Psycho/somo/socjo analizę. Sobczyk będzie ucieleśniał, uspołeczniał i upsychiczniał to, co polityczne i artystyczne.

PROWADZENIE
Michał Kozłowski

GOŚĆ SPECJALNY
Marek Sobczyk

Michał Kozłowski - 
ur. 1974, filozof. Zajmuje się historią, kapitalizmem, nowoczesnością władzą, podmiotem, pożądaniem i ich przyległościami. Marksizuje. Studiował filozofię i prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Filozofię w KU Leuven, nauki społeczne w paryskiej EHESS. W tej ostatniej obronił doktorat z koncepcji wolności u Foucaulta. Współtworzy kwartalnik BEZ DOGAMTU, współredaguje miesięcznik Le Monde Diplomatique Edycja Polska. Współpracuje z pismem Variations i REASOPO (Réseau européen d'analyse des sociétés politiques). Uczy historii filozofii nowożytnej w Instytucie Filozofii UW.

Marek Sobczyk - ur.1955, artysta, malarz, projektant i teoretyk sztuki. Studiował malarstwo (1975-1980) w pracowni Stefana Gierowskiego na warszawskiej ASP. Na początku lat 80-tych malował głównie abstrakcyjne, wielobarwne kompozycje, później również obrazy podejmujące temat stanu wojennego (GANDZIA, 1981/1983). W 1983 związał się z GRUPPĄ i publikował w wydawanym przez nią piśmie "Oj dobrze już". Po 1989 jego malarstwo staje się bardziej dekoracyjne i ornamentalne. Poza malarstwem tworzy instalacje i obiekty przestrzenne, pisze teksty teoretyczne i literackie (Uproszczenie sztuki, 1997, Galeria Zderzak, Kraków).